PINAGSUOT NG UNIPORME NG KATULONG SA REUNION PARA IPAHIYA—PERO NAGULAT ANG LAHAT NANG DUMATING ANG HELICOPTER AT TINAWAG SIYANG “YOUR HIGHNESS” NG MGA BODYGUARD
Noong High School, kilala si Maya bilang ang “scholar na anak ng labandera.” Dahil sa kanyang estado, siya ang laging paboritong puntiryahin ng tukso ni Beatrice, ang tinaguriang “Campus Queen” at anak ng Mayor.

Lumipas ang sampung taon. Nakatanggap si Maya ng isang magarang imbitasyon para sa Grand Alumni Homecoming na gaganapin sa Beatrice Garden Resort.

Pero hindi lang basta imbitasyon ang laman nito. May nakaipit na personal note mula mismo kay Beatrice na puno ng pang-iinsulto:

“Maya, sana makapunta ka. Don’t worry, sagot ko na ang entrance fee mo. We need someone to remind us kung gaano kami ka-swerte sa buhay. Wear your best… uniform.”

Alam ni Maya na isa itong patibong. Gusto lang siyang pagtawanan ni Beatrice at ipamukha sa lahat na hanggang ngayon ay “alila” pa rin ang tingin sa kanya. Pero imbes na magalit o umiyak, ngumiti lang si Maya. Tinanggap niya ang hamon.

Sa gabi ng Reunion, nagniningning ang Beatrice Garden Resort. Ang mga dating kaklase ni Maya ay nakasuot ng mamahaling gown at tuxedo. Nagyayabangan sila ng kanilang mga bagong sasakyan, negosyo, at narating sa buhay.

Dumating si Maya.

Tinotoo niya ang sinabi ni Beatrice. Pumasok siya sa gate na nakasuot ng uniporme ng katulong—isang puting polo, itim na palda, at may apron pa. Wala siyang makeup at naka-flat shoes lang.

Pagpasok niya, tumahimik ang paligid at nagtinginan ang lahat.

“Omg, is that Maya?” “Grabe, totoo nga ang chismis. Katulong pa rin siya hanggang ngayon.” “Ang lakas ng loob niyang pumunta nang ganyan ang suot! Walang hiya-hiya ah.”

ADZILLA: Buy & HODL for long term!

Sinalubong siya agad ni Beatrice, hawak ang isang baso ng mamahaling champagne. Naka-pulang gown ito na kumikinang at puno ng alahas.

“Maya!” sigaw ni Beatrice, sabay beso-beso (pero halatang hindi idinikit ang pisngi). “I’m so glad you came! At… wow. You really wore your… working clothes. Galing ka ba sa duty? Sayang naman, wala kaming dalang labahin.”

Nagtawanan nang malakas ang mga alipores ni Beatrice.

“Okay lang, Beatrice,” mahinahong sagot ni Maya, nakataas ang noo. “Sabi mo kasi ‘Wear your best uniform’. Ito ang pinaka-komportable sa akin.”

“Well,” ngisi ni Beatrice nang nakakaasar. “Tutal nandito ka na rin lang at sanay ka naman sa gawaing-bahay, pwede bang ikaw na ang mag-refill ng drinks namin? Kulang kasi kami sa waiters. Don’t worry, bibigyan ka naman namin ng tip.”

Inabot ni Beatrice ang isang tray ng maruruming baso kay Maya.

Kinuha ni Maya ang tray nang walang reklamo. “Sige, kung ‘yan ang gusto mo.”

Sa loob ng dalawang oras, inalila nila si Maya. Inutusan siyang kumuha ng tissue, magligpit ng plato, at punasan ang natapong alak sa sahig. Pinipicturan siya ng mga kaklase niya at pinopost sa social media na may caption: “Reunion with our batchmate turned maid. So sad. #KnowYourPlace”

Si Beatrice ay tuwang-tuwa sa kanyang “tagumpay.” Nang magsimula ang programa, umakyat siya sa stage para mag-speech.

“Batch 2014!” bati ni Beatrice sa mikropono. “Tignan niyo ang narating natin. Ang tagumpay ay para sa mga taong may class at may yaman. Hindi para sa mga taong… urong.” Tumingin siya kay Maya na nakatayo sa sulok hawak ang tray. “Some people are just born to serve us.”

Sa kalagitnaan ng speech ni Beatrice, biglang may narinig silang malakas na ugong mula sa langit.

BUGSHHH… BLAGAGAGAGAG…

Lumakas ang hangin. Nagliparan ang mga table napkin at tablecloth. Ang mga balloons at mamahaling dekorasyon ay nasira. Ang maayos na buhok ni Beatrice ay naging gulo-gulo dahil sa lakas ng hangin.

“Ano ‘yun?!” sigaw ng mga tao, nagtatakipan ng mukha.

Isang Luxury Helicopter na kulay itim at ginto ang dahan-dahang bumababa sa gitna ng malawak na garden ng resort. May tatak ito ng isang Royal Crest.

Nag-panic ang mga tao. “May emergency ba?! Sino ‘yan?! Bakit may helicopter?!”

Lumapag ang helicopter. Bumukas ang pinto.

Bumaba ang apat na kalalakihan na naka-itim na suit, itim na salamin, at may earpiece. Ang kilos nila ay pulido at nakakatakot—mukha silang mga Elite Royal Guards.

Naglakad sila nang mabilis at seryoso papunta sa crowd. Hinarang sila ni Beatrice, galit na galit dahil nasira ang party niya.

“Excuse me! Private party ito! Sino kayo?! You ruined my hair!” sigaw ni Beatrice.

Hindi siya pinansin ng mga bodyguards. Hinawi siya ng mga ito na parang hangin lang.

“Tabi,” utos ng Head Security.

Naglakad ang mga bodyguards papunta sa sulok… diretso kay Maya.

Natulala ang lahat. Nalaglag ang panga ni Beatrice.

Sabay-sabay na lumuhod ang apat na bodyguards sa harap ng “katulong.”

“Your Highness,” sabi ng Head Security nang may matinding paggalang. “Handa na po ang flight niyo papuntang Geneva. Hinihintay na po kayo ng asawa niyo, ang Prinsipe.”

Your Highness? Prinsipe?

Dahan-dahang ibinaba ni Maya ang tray. Tinanggal niya ang kanyang apron at itinapon sa sahig.

Sa ilalim ng uniporme ng katulong, may suot pala siya. Hinubad niya ang puting polo at itim na palda sa harap ng lahat.

Tumambad sa kanila ang isang Gold Silk Dress na gawa ng sikat na designer sa Paris. Kumikinang ito sa ilalim ng ilaw. Kinuha ni Maya ang tali ng kanyang buhok at inilugay ito—mahaba, bagsak, at makintab.

Naglabas ang bodyguard ng isang velvet box. Binuksan ito. Isang Diamond Necklace at Tiara na nagkakahalaga ng milyones. Isinuot ito kay Maya.

Humarap si Maya kay Beatrice na ngayon ay nakanganga, nanginginig, at mukhang basahan kumpara sa kanya.

“B-Beatrice,” ngiti ni Maya. “Pasensya na, kailangan ko nang umalis. ‘Yung tip na ipinangako mo sa akin kanina? I-donate mo na lang sa charity, mukhang mas kailangan mo ‘yan.”

“M-Maya…?” nauutal na sabi ni Beatrice. “Sino ka ba talaga?”

Lumapit si Maya at bumulong sa tenga ni Beatrice.

“Ako si Princess Maya, asawa ng Crown Prince ng Monaco. At itong resort na pinagyayabang mo? Binili ng kumpanya ko ito kaninang umaga dahil nagustuhan ko ang view. Kaya technically, Beatrice… empleyado kita.”

Napasinghap ang lahat. Ang resort na ipinagmamalaki ni Beatrice ay pag-aari na pala ni Maya!

“Next time, Beatrice,” sabi ni Maya habang naglalakad palayo kasama ang mga guards. “Huwag kang manghuhusga base sa suot. Dahil ang totoong Reyna, hindi kailangan ng korona o pang-iinsulto para makilala. Kailangan lang ng mabuting puso—bagay na wala ka.”

Sumakay si Maya sa helicopter.

Iniwan niya ang reunion habang lumilipad paitaas. Naiwan sa baba si Beatrice at ang mga kaklase niya—puno ng dumi, gulo ang buhok, at hiyang-hiya sa kanilang sarili.

Ang babaeng inalila nila ay siya palang may-ari ng lupang tinatayuan nila, at ngayon ay lumilipad na pabalik sa kanyang tunay na kaharian.