Sa bawat pamilyang Pilipino, ang makapagtapos ng pag-aaral ang isa sa pinakamalaking pangarap na pilit inaabot. Para sa mga magulang, ito ang kanilang tanging maipamamana; para sa mga anak, ito ang kanilang pasaporte para sa mas magandang kinabukasan. Ngunit paano kung ang lahat ng paghihirap, puyat, at sakripisyo ay biglang maglaho sa loob lamang ng ilang minuto? Ito ang masakit na realidad na hinarap ng isang masipag na Architecture student na ang tanging hangad ay makapagtayo ng mga gusali at mabigyan ng maayos na buhay ang kanyang pamilya. Sa isang hindi inaasahang gabi, ang kanyang mga pangarap ay dinurog ng isang walang saysay na karahasan sa kamay ng isang tambay.

Ang biktima ay kilala sa kanilang lugar bilang isang mabait at tahimik na binata. Bilang isang mag-aaral ng Arkitektura, sanay siya sa mga puyatan para matapos ang kanyang mga plates at plano. Madalas siyang abutin ng hatinggabi sa pag-uwi dahil sa dami ng kailangang tapusin sa unibersidad. Isang gabi, habang naglalakad siya pauwi sa kanilang barangay, bitbit ang kanyang mga gamit sa eskwela at ang pag-asang malapit na siyang maging lisensyadong arkitekto, hindi niya alam na may naghihintay palang panganib sa dilim. Isang lalaki, na kilalang tambay at may masamang reputasyon sa kanilang lugar, ang humarang sa kanya. Ang tila simpleng panghihingi ng pera ay nauwi sa isang malagim na krimen nang tumanggi ang estudyante.

Dito nagsimula ang trahedyang yumanig sa buong komunidad. Hindi lamang basta pagnanakaw ang nangyari; ang labis na karahasan na ipinamalas ng suspek ay tila hindi makatao. Sa gitna ng kaguluhan, ang estudyanteng puno ng pangarap ay nakaranas ng matinding pinsala na hindi lamang sumugat sa kanyang katawan kundi tuluyang bumasag sa kanyang kakayahang ipagpatuloy ang kanyang pag-aaral. Ang kamay na dati ay bihasa sa pagguhit ng mga detalyadong plano ay nawalan ng lakas, at ang isipang puno ng mga malikhaing disenyo ay napuno ng takot at trauma.

Ang kwentong ito ay mabilis na kumalat sa social media at naging tampok sa Tagalog Crime Story dahil sa tindi ng kawalan ng katarungan. Maraming netizens ang nagpahayag ng galit at lungkot para sa biktima. Marami ang nagtatanong: Bakit kailangang mangyari ito sa isang taong nagsisikap para sa kanyang kinabukasan? Ang suspek, na ayon sa mga ulat ay madalas na nakikitang naglalasing at naghahanap ng gulo, ay naging simbolo ng lumalalang isyu ng seguridad sa mga maliliit na komunidad. Ipinapakita nito na kahit gaano ka pa kabuti o kasipag, maaari kang maging biktima ng mga taong walang pakialam sa halaga ng buhay at pangarap ng iba.

Matapos ang insidente, naging mahaba at mahirap ang proseso ng paggaling para sa Architecture student. Hindi lamang pisikal na terapiya ang kanyang kailangan kundi pati na rin ang suportang emosyonal upang malabanan ang trauma. Ang kanyang mga magulang, na halos igapang ang kanyang pag-aaral, ay naiwang durog ang puso habang pinagmamasdan ang kanilang anak na dating masigla at puno ng sigla, ngayon ay tila nawalan na ng direksyon. Ang pangarap nilang makitang naka-toga ang kanilang anak at may titulong “Architect” sa pangalan ay tila naging isang malayong panaginip na lamang.

Ngunit sa kabila ng dilim, nagpakita ng suporta ang kanyang mga kaklase at mga guro. Marami ang naglunsad ng fundraising campaigns upang matulungan ang pamilya sa mga gastusin sa ospital at para na rin sa hustisyang nararapat sa kanya. Ang panawagan para sa hustisya ay naging mas malakas habang lumalabas ang mga detalye ng krimen. Naging boses ang publiko upang mabilis na madakip ang suspek na nagtatago matapos ang karumal-dumal na ginawa. Ang kasong ito ay nagsilbing paalala sa mga awtoridad na kailangang mas paigtingin ang pagbabantay sa mga barangay, lalo na sa mga madidilim at peligrosong bahagi ng kalsada kung saan madalas tambayan ng mga may masasamang balak.

Sa huli, ang kwento ng Architecture student na ito ay hindi lamang isang kwento ng krimen. Ito ay isang paalala sa atin tungkol sa halaga ng bawat pangarap na ating dinadala. Ang bawat estudyanteng nakikita nating puyat at pagod ay may mga pamilyang umaasa sa kanila. Ang isang iglap ng karahasan ay may kakayahang sumira ng hindi lamang isang buhay, kundi ng buong kinabukasan ng isang pamilya. Habang patuloy na naghahanap ng hustisya ang pamilya ng biktima, nananatili ang hamon sa ating lahat: paano natin masisiguro na ang ating mga kalsada ay ligtas para sa mga nangarap?

Ang kwentong ito ay nag-iiwan ng isang masakit na katanungan sa isipan ng bawat Pilipino. Hanggang kailan magpapatuloy ang mga ganitong uri ng krimen na nambibiktima ng mga inosente? Ang pagbagsak ng pangarap ng isang Architecture student ay dapat magsilbing mitsa upang tayo ay maging mas mapagmatyag at hilingin ang mas ligtas na pamayanan. Bagama’t ang sugat ng kahapon ay mahirap hilumin, ang pagkakaisa ng publiko sa paghiling ng katarungan ang tanging paraan upang masigurong hindi na mauulit ang ganitong trahedya sa iba pang kabataang puno ng pangarap.