ANG MAPAGKUMBABANG REYNA: ANG PAGSOPLA SA MGA DONYANG REUNION

ANG REUNION NG MGA DONYA

Ginanap ang High School Reunion ng Batch 2005 sa isang VIP Function Room ng isang sikat at mamahaling hotel sa Makati. Ang tema ay “Glamour,” kaya naman ang mga dumalo ay nagpatalbugan sa kintab ng kanilang mga dyamante at sa mga nakabanderang tatak ng kanilang mga designer bags.

Si Lisa ay dumating nang napakasimple. Nakasuot lamang siya ng isang minimalist na itim na dress, walang alahas, at manipis lang ang makeup. Tahimik siyang umupo sa isang sulok habang dahan-dahang humihigop ng kanyang iced tea.

Agad siyang nilapitan nina Carla at Bea, ang dalawang pinaka-maingay at kilalang “social climber” sa klase.

“Oh my gosh, Lisa!” bati ni Carla, sabay “beso” na hindi naman idinidikit ang pisngi. “Ang simple mo naman yata ngayon? Anyare? Wala ka bang budget pambili ng gown o kahit man lang pang-arkila?”

“Oo nga,” dagdag ni Bea, habang iwinawasiwas ang kanyang Louis Vuitton na bag. “Sayang ang beauty mo, girl. Kung nag-asawa ka lang sana ng mayaman tulad namin, hindi ka magmumukhang hamak na office clerk lang.”

Ngumiti lang si Lisa. “Okay lang ako. Masaya naman ako sa takbo ng buhay ko.”

“Masaya?” humalakhak si Carla. “Paano ka magiging masaya kung wala kang ‘bigating’ provider? Alam mo ba, ang asawa ko na si Ramon ay Senior Manager sa Terra Nova Corporation. Binilhan niya ako ng bagong SUV last week—cash!”

“Sus, talo ka sa asawa ko,” singit ni Bea. “Si Eric naman ay Vice President of Sales sa Terra Nova din. Mas mataas ang posisyon niya! Next month, lilipad kaming Europe. First class, siyempre!”

Nagpalitan sila ng yabang habang pilit na pinapamukha kay Lisa ang kanyang “kakulangan.”

“Ang swerte talaga natin, ‘no?” sabi ni Carla. “Buti na lang hindi tayo naging tulad ni Lisa. Walang asawa, walang career. Siguro hanggang ngayon, nag-a-apply ka pa rin ng trabaho?”

Hindi sumagot si Lisa. Uminom lang siya ng tubig habang iniisip: Terra Nova Corporation? Ang kumpanyang itinayo ng Lolo ko at minana ko lang last year?

ANG PAGDATING NG MGA “BIGATIN”

Lumalim ang gabi at nagkakayayaan nang umuwi.

“Wait lang, girls,” sabi ni Bea. “Papunta na si Eric. Susunduin niya ako gamit ang bago naming kotse.”

“Si Ramon din, malapit na,” sabi ni Carla. “Ipapakilala namin sila sa inyo para naman ma-inspire kayo, lalo ka na Lisa.”

Bumukas ang pinto ng function room. Pumasok ang dalawang lalaki na naka-coat at tie. Mukhang pagod galing sa trabaho pero nagmamadali.

“Honey! Over here!” kaway ni Bea kay Eric.

“Babe!” tawag ni Carla kay Ramon.

Naglakad ang mga lalaki papasok. Ang yabang ng tindig nila, tinitingnan ang mga kaklase ng asawa nila na parang ine-evaluate kung sino ang mayaman at sino ang hindi. Pero nang makita nila si Lisa na nakaupo sa sulok… biglang huminto ang dalawang lalaki.

Nanlaki ang kanilang mga mata. Namutla ang kanilang mga mukha. Ang pawis ay tumulo sa kanilang noo kahit pa napakalamig ng aircon.

“Ramon? Eric? Bakit kayo nakatulala?” tanong ni Carla. “Halikayo, pagtawanan natin si Lisa. Kawawa naman, walang sundo—”

ANG PAGYUKO

Hindi pinansin ng mga lalaki ang kanilang mga asawa. Mabilis silang naglakad—halos tumakbo—papunta sa pwesto ni Lisa. Tinabig ni Eric si Bea, at tinulak naman ni Ramon ang upuan para makalapit kay Lisa.

Sa harap ng lahat ng kaklase, sa harap ng kanilang mayayabang na asawa… sabay na yumuko (bow) nang malalim sina Ramon at Eric sa harap ni Lisa.

“Good Evening po, Madam Chairman!” sabay nilang bati. Ang boses nila ay nanginginig sa kaba.

Tumahimik ang buong room. Nalaglag ang panga nina Carla at Bea.

“M-Madam Chairman?” bulong ni Bea.

Dahan-dahang ibinaba ni Lisa ang kanyang baso. Tumingala siya sa dalawang lalaki nang may awtoridad.

“Good Evening din,” kalmadong sagot ni Lisa. “Ramon at Eric, tama ba? Kayo ang Manager at VP ng Sales?”

“O-Opo Ma’am! Kami po!” sagot ni Eric na hindi makatingin nang diretso. “Hindi po namin alam na dadalo kayo rito! Kung alam po namin, kami na po ang naghatid sa inyo!”

“Eric! Ano ba?!” sigaw ni Bea. “Bakit ka yumuyuko sa kanya?! Si Lisa lang ‘yan! Kaklase ko ‘yan na walang asawa!”

Humarap si Eric sa asawa niya, galit na galit. “Tumahimik ka, Bea! Ang babaeng nilalait mo ay si Ms. Lisa Terra Nova! Siya ang may-ari ng buong kumpanya! Siya ang nagpapasweldo sa amin! Isang pirma lang niya, tanggal kaming lahat sa trabaho!”

ANG HULING SALITA AT ANG BAGONG SIMULA

Tumayo si Lisa at pinagpag ang kanyang simpleng damit. Ang buong silid ay tila lumiit dahil sa aura ng kapangyarihang inilalabas niya.

“Carla, Bea,” malumanay pero seryosong sabi ni Lisa. “Ipinagmamalaki niyo ang mga asawa niyo dahil sa posisyon at pera nila. Okay lang ‘yun. Pero sana, tinuruan niyo rin silang maging mabuting tao at magkaroon ng integridad.”

Tumingin si Lisa kay Ramon at Eric na hanggang ngayon ay nakayuko pa rin.

“Narinig ko kanina,” sabi ni Lisa. “Sabi ng mga asawa niyo, ang lalaki ng bonus niyo at puro waldas ang ginagawa niyo. Habang ang Financial Report na ipinasa niyo sa akin kahapon ay nagsasabing bumababa ang sales ng kumpanya.”

Namutla lalo ang dalawang lalaki.

“I expect a full report on my desk by Monday morning,” utos ni Lisa. “Ipaliwanag niyo kung bakit may pambili kayo ng Luxury Bags at Europe Trip habang ang kumpanya ay nagtitipid at nagbabawas ng tao. Kapag hindi ako na-satisfy sa explanation niyo… baka matupad ang sinabi niyo kanina. Baka maging ‘simple’ na lang din ang buhay niyo tulad ng tingin niyo sa akin.”

Paglabas ni Lisa ng pinto, sinalubong siya ng kanyang Personal Driver at mga Bodyguards. Sumakay siya sa isang Maybach na mas mahal pa sa pinagsama-samang ari-arian ng lahat ng tao sa reunion.

ANG PAGTATAPOS

Sa loob ng function room, nauwi sa iyakan at sisihan ang sanay masayang gabi. Sinigawan nina Ramon at Eric ang kanilang mga asawa dahil sa kahiya-hiyang ginawa ng mga ito.

“Dahil sa daldal at kayabangan niyo, baka sa kalsada tayo pulutin!” bulyaw ni Eric kay Bea.

Samantala, habang nasa loob ng sasakyan, tumingin si Lisa sa labas ng bintana. Hindi siya masaya na nakitang napahiya ang mga kaklase niya, pero alam niyang kailangan nilang matuto ng leksyon: Ang tunay na yaman ay hindi nasusukat sa kintab ng dyamante o mahal ng bag, kundi sa respeto sa kapwa at pagpapakumbaba.

Mula noon, hindi na muling nagmayabang sina Carla at Bea. At sa Terra Nova Corporation, naging mas mahigpit at matapat ang lahat ng empleyado, dahil alam nilang ang kanilang “Madam Chairman” ay hindi lamang basta mayaman—siya ay isang pinunong may mata para sa katotohanan.