ILANG MINUTO BAGO ANG KASAL, NARINIG NG BRIDE ANG PLANO NG GROOM NA UBUSIN ANG YAMAN NIYA — SA ALTAR, GINAWA NIYA ANG PAGHIHIGANTI NA NAGPALUHOD SA LALAKI SA HIYA
ANG PANGARAP NA KASAL

Si Celine ay ang nag-iisang tagapagmana ng Montemayor Empire. Kahit bilyonaryo, lumaki siyang uhaw sa pagmamahal dahil maagang namatay ang kanyang mga magulang.

Nang makilala niya si Mark, akala niya ay natagpuan na niya ang kanyang Prince Charming. Gwapo, matalino, at laging ipinaparamdam na si Celine ang pinakamagandang babae sa mundo.

“Hindi ko kailangan ng pera mo, Celine. Ikaw lang, sapat na,” madalas sabihin ni Mark.

Pagkalipas ng isang taon, nag-propose si Mark. Agad na pumayag si Celine. Ito na ang araw na pinakahihintay niya—ang kanyang Grand Wedding sa pinakamalaking katedral sa Maynila.

Nakahanda na ang lahat. Ang gown niya ay gawa sa Paris. Ang simbahan ay puno ng mga kilalang tao.

Habang nasa Bridal Suite si Celine, naisipan niyang puntahan si Mark sa kabilang kwarto para ibigay ang kanyang Wedding Gift—isang susi ng bagong Sports Car at titulo ng lupa.

“Maa-appreciate niya ito,” nakangiting bulong ni Celine.

Dahan-dahan siyang naglakad sa hallway. Naka-awang nang bahagya ang pinto ng kwarto ni Mark.

Akmang kakatok na sana siya nang marinig niya ang pamilyar na tawa. Tawa ng isang babae.

Si Vanessa, ang Maid of Honor at Best Friend ni Celine.

ANG PAGTATRAYDOR

Huminto si Celine. Idinikit niya ang tenga sa pinto.

“Grabe, Babe!” tawa ni Vanessa. “Ang galing mong umarte! Maning-mani sa’yo si Celine. Akala niya talaga mahal na mahal mo siya!”

“Sus,” sagot ni Mark. Ang boses na malambing kay Celine ay puno ngayon ng pangungutya. “Tinitiis ko lang ang babaeng ‘yun. Ang boring kasama! Masyadong clingy. Kung hindi lang dahil sa bilyones ng pamilya niya, hindi ko papatulan ‘yun.”

Nanigas si Celine. Parang sinaksak ang puso niya.

“Konting tiis na lang, Vanessa,” dagdag ni Mark. “Pagkatapos ng kasal, makukuha ko na ang control sa kumpanya. Kapag nakuha ko na ang pirma niya sa joint accounts, pwede na nating lustayin ang pera niya. Tapos, hihiwalayan ko rin siya o kaya ipapalabas nating baliw siya para makulong sa mental hospital.”

“Talaga? Excited na ako!” hinalikan ni Vanessa si Mark. “Siguraduhin mong hindi ka magkakamali sa altar ha?”

“Don’t worry. I will say ‘I do’ to her money, but my heart is yours.”

Tumulo ang luha ni Celine. Ang lalaking akala niya ay kakampi niya, at ang kaibigang tinuring niyang kapatid, ay pinagkaisahan siyang patayin—hindi sa katawan, kundi sa kaluluwa.

Gusto niyang sumugod. Gusto niyang magwala.

Pero huminto siya. Pinunasan niya ang luha niya.

Hindi, sabi ni Celine sa sarili. Kung aatras ako ngayon, magmumukha akong talunan. Kung magwawala ako dito, ako ang magmumukhang baliw.

Tumingin siya sa hawak niyang regalo—ang susi ng kotse.

Bumalik si Celine sa kwarto niya. Tinawagan niya ang kanyang Family Lawyer at ang Head ng Security.

“Attorney,” malamig na sabi ni Celine. “Change of plans. Dalhin mo ang mga pulis sa simbahan. At ihanda mo ang Project Reveal.”

“Masusunod, Ma’am.”

Nag-retouch si Celine ng makeup. Itinago niya ang sakit sa likod ng makapal na foundation at pulang lipstick.

“Gusto niyo ng palabas?” bulong ni Celine sa salamin. “Bibigyan ko kayo ng kasal na hinding-hindi niyo makakalimutan.”

ANG PAGLAKAD SA ALTAR

Puno ang simbahan. Lahat ay humanga nang bumukas ang pinto at lumakad si Celine. Napakaganda niya, pero may kakaibang lamig sa kanyang mga mata na hindi napansin ng mga tao.

Sa altar, naghihintay si Mark. Umiiyak pa ito (tears of joy kunwari). Sa tabi niya, si Vanessa na Maid of Honor ay nagpupunas din ng pekeng luha.

“Ang ganda mo, Celine,” bulong ni Mark nang makarating si Celine sa altar.

Ngumiti si Celine. “Salamat, Mark. Sulit ang lahat ng pagpapanggap, ‘di ba?”

“Ha?” nagtaka si Mark, pero hindi na niya pinansin dahil nagsimula na ang misa.

Dumating ang oras ng Vows.

“Mark,” simula ng Pari. “Do you take Celine to be your wedded wife…”

“I do, Father,” mabilis na sagot ni Mark.

“And do you, Celine…”

Kinuha ni Celine ang mikropono.

“Sandali lang po, Father,” sabi ni Celine. Humarap siya sa mga bisita. “Bago ako sumagot, may gusto lang akong ipakita. Since technology age na tayo, gumawa ako ng special video presentation para sa Groom ko at sa Maid of Honor ko.”

Nagpalakpakan ang mga tao. Akala nila ay sweet video ito ng childhood memories.

“Mark, Vanessa,” sabi ni Celine. “Panoorin niyo ito.”

Bumaba ang malaking LED Screen sa loob ng simbahan.

ANG BOMBA

Nag-play ang video.

Hindi ito pictures. Ito ay Audio Recording na may kasamang Subtitle at Live CCTV Footage mula sa holding room kanina.

Rinig na rinig sa buong simbahan ang boses ni Mark at Vanessa.

“Tinitiis ko lang ang babaeng ‘yun… Kung hindi lang dahil sa bilyones ng pamilya niya, hindi ko papatulan ‘yun.”

“Kapag nakuha ko na ang pirma niya… pwede na nating lustayin ang pera niya.”

“Ipapalabas nating baliw siya…”

Natulala ang lahat ng bisita. Ang mga magulang ni Mark ay namutla sa hiya. Ang mga kaibigan ni Celine ay napasinghap.

Si Mark ay parang binuhusan ng semento. Hindi siya makagalaw. Si Vanessa naman ay gustong lumubog sa lupa.

Natapos ang video sa huling linya ni Mark: “I will say ‘I do’ to her money.”

Pinatay ni Celine ang screen. Ang katahimikan sa simbahan ay nakabibingi.

“So,” sabi ni Celine sa mikropono. “Mark, tinatanong mo kung tatanggapin kita? Ang sagot ko ay…”

Lumapit si Celine kay Mark.

PAK!

Isang napakalakas na sampal ang umalingawngaw sa mikropono.

I am AdZilla. Trade me on any Solana DEX!

“I DON’T.“

“Celine! Let me explain!” sigaw ni Mark, sinusubukang hawakan si Celine.

“Don’t touch me!” sigaw ni Celine. “Manloloko! Akala mo tanga ako? Narinig ko ang lahat!”

Humarap si Celine kay Vanessa.

“At ikaw, Best Friend? Ahas ka! Ang gown na suot mo, ako ang nagbayad. Ang alahas mo, ako ang nagbigay. Tapos ito ang igaganti mo?”

Hinablot ni Celine ang kwintas sa leeg ni Vanessa. Naputol ito at kumalat ang mga beads sa sahig.

“Security!” tawag ni Celine.

Pumasok ang mga pulis at NBI Agents.

“Mark Anthony Cruz,” sabi ng Pulis. “Inaaresto ka namin sa kasong Qualified Theft at Embezzlement. Napatunayan ng audit team ni Ms. Celine na ninanakawan mo ang kumpanya nila ng 50 Million Pesos nitong nakaraang buwan para isugal.”

“Ano?! Hindi totoo ‘yan!” sigaw ni Mark.

“At ikaw, Vanessa,” sabi ni Celine. “Yung condo na tinitirhan mo? Nakapangalan sa kumpanya ko ‘yun diba? Evicted ka na. Pinalitan ko na ang lock kanina habang nasa simbahan ka. Lahat ng gamit mo, nasa kalsada na.”

ANG KAHIHIYAN

Nagkagulo sa simbahan. Kinukuhanan ng video ng mga bisita ang pangyayari. Live sa Facebook. Trending worldwide.

Kinaladkad ng mga pulis si Mark na naka-tuxedo pa. Umiiyak siya, nagmamakaawa.

“Celine! Mahal kita! Patawarin mo ako! Joke lang yung sinabi ko!” sigaw ni Mark.

“Tell that to the judge,” sagot ni Celine.

Si Vanessa naman ay tumatakbo palabas ng simbahan, tinatakpan ang mukha dahil binabato siya ng mga bulaklak at program ng mga galit na bisita. Ang kanyang gown ay napunit sa gulo.

Naiwan si Celine sa altar.

Lumapit ang Pari, medyo shock pa rin. “Anak… anong gagawin natin sa reception?”

Ngumiti si Celine. Pinunasan niya ang huling patak ng luha sa kanyang mata.

“Father, ituloy ang reception,” sabi ni Celine. “Maraming pagkain. Sayang naman.”

Humarap siya sa mga bisita.

“Everyone! Wala nang kasal. Pero may party pa rin! Ipagdiriwang natin ngayon ang aking Kalayaan mula sa dalawang taong basura!”

Nagpalakpakan ang mga tao.

“Mabuhay si Celine!”

Sa reception, kumain at nagsaya ang lahat. Si Celine ay sumayaw, tumawa, at uminom ng wine—hindi bilang isang Bride, kundi bilang isang babaeng matapang na nailigtas ang sarili mula sa impyerno.

Si Mark? Nabulok sa kulungan.

Si Vanessa? Nawalan ng trabaho, bahay, at kaibigan dahil sa kahihiyan.

Napatunayan ni Celine na minsan, ang pinakamagandang regalo sa sarili ay hindi ang pagpapakasal, kundi ang pag-alis sa relasyong papatayin ka lang.