ANG KATULONG SA MANSYON AY ANG NAWAWALANG ANAK — ANG “SENYORITA” NAMAN AY ANAK PALA NG PULUBI NA IPINALIT LANG NOON

ANG MALUPIT NA SENYORITA

Si Elena ay isang masipag na katulong sa mansyon ng mga Villafuerte. Mabait siya, pero laging mainit ang dugo sa kanya ni Vanessa, ang kaisa-isang anak ng mag-asawang Don Ricardo at Donya Marissa.

“Tanga!” sigaw ni Vanessa sabay tapon ng mainit na kape sa sahig. “Sabi ko Iced Coffee! Bakit mainit ito?! Gusto mo ba akong mapaso?!”

“Sorry po, Ma’am Vanessa,” nakayukong sagot ni Elena habang pinupunasan ang sahig.

“Pulutin mo ‘yan gamit ang kamay mo!” utos ni Vanessa. “Bagay ka dyan sa sahig. Hampaslupa ka kasi. Hindi tulad ko, born with a silver spoon.”

Tahimik na pinanood ito ni Donya Marissa mula sa malayo. Nakaramdam siya ng kirot sa dibdib. Hindi niya maintindihan kung bakit napakasama ng ugali ni Vanessa, samantalang silang mag-asawa ay kilala sa pagiging matulungin.

Sa tuwing titignan naman niya si Elena, nakakaramdam siya ng kakaibang connection. Parang gusto niya itong yakapin at protektahan.

ANG AKSIDENTE

Isang araw, habang naghahanda para sa 20th Birthday Celebration ni Vanessa, biglang inatake sa puso si Donya Marissa. Bumagsak siya sa hagdan at nabagok ang ulo.

“Mommy!” sigaw ni Vanessa, pero hindi siya lumapit dahil takot siya sa dugo. “Yaya! Tumawag kayo ng ambulansya! Eww, ang daming dugo!”

Si Elena ang mabilis na kumilos. Niyakap niya ang Donya at diniinan ang sugat nito sa ulo gamit ang kanyang apron.

“Ma’am, lumaban po kayo,” iyak ni Elena.

Sa ospital, kritikal ang lagay ni Donya Marissa. Kailangan niya ng Blood Transfusion agad-agad dahil sa dami ng nawalang dugo. Ang problema, Type AB Negative ang dugo niya—isang napaka-rare na blood type.

“Sino ang kapamilya dito?” tanong ng Doktora. “Kailangan namin ng donor. Vanessa, ikaw ang anak. Anong blood type mo?”

Namutla si Vanessa. “Ah… eh… Type O ako eh. Takot ako sa karayom! Hindi ako pwedeng kunan ng dugo!”

“Doc!” sigaw ni Elena. “Ako po! AB Negative po ako! Pareho po kami ng blood type ni Ma’am Marissa!”

Nagulat ang lahat. Napaka-rare na magkapareho ang blood type ng amo at katulong.

“Sige, kunan siya ng dugo ngayon din!”

ANG LIHIM NG DNA

Habang isinasalin ang dugo ni Elena kay Donya Marissa, napansin ng Family Doctor na si Dr. Cruz ang isang bagay.

Napansin niya ang birthmark ni Elena sa braso habang kinukunan ito ng dugo. Hugis paru-paro.

Naalala ni Dr. Cruz na 20 taon na ang nakakaraan, ang nawawalang sanggol ng mga Villafuerte ay may ganoon ding marka.

Dahil sa hinala, palihim na kumuha ng sample ng buhok si Dr. Cruz kay Elena, kay Vanessa, at kay Don Ricardo para sa isang DNA Test.

ADZILLA: New memecoin is here!

Kinabukasan, lumabas ang resulta.

Nasa kwarto na si Don Ricardo, nagbabantay sa asawa. Pumasok si Dr. Cruz, seryoso ang mukha.

“Ricardo,” sabi ng doktor. “May kailangan kang malaman. Tungkol ito sa anak niyo.”

“Si Vanessa ba? Anong problema?”

“Hindi si Vanessa ang anak mo,” sagot ng doktor. Iniabot niya ang papel. “Si Elena. Ang katulong niyo. Siya ang tunay na anak niyo.“

Nanlaki ang mata ni Don Ricardo. Binasa niya ang resulta: ELENA – 99.9% MATCH. VANESSA – 0% MATCH.

ANG KATOTOHANAN SA NAKARAAN

Agad na ipinatawag ni Don Ricardo ang NBI para imbestigahan ang nakaraan.

Natuklasan nila ang isang matandang nurse na umamin sa krimen.

Dalawampung taon na ang nakakaraan, namatay ang tunay na anak ng isang pulubi sa ospital. Kasabay nito, nanganak si Donya Marissa. Dahil sa inggit at gusto ng pera, ninakaw ng pulubi ang anak ni Marissa (si Elena) at iniwan sa ampunan. I pinalit niya ang isa pang sanggol na nakuha niya sa kalsada (si Vanessa) at nagpanggap na ito ang anak ng mayaman para makahingi ng pabuya, pero sa huli ay iniwan na lang niya ito doon para “gumanda ang buhay.”

Si Vanessa ay anak ng isang sindikato ng mga pulubi. Si Elena ang tunay na Villafuerte.

ANG PAGHUKOM

Nang magising si Donya Marissa, sinabi ni Don Ricardo ang lahat. Umiyak ang Donya at ipinatawag si Elena at Vanessa.

Naka-gown pa si Vanessa, handa na para sa party niya. Si Elena naman ay naka-uniporme pa rin.

“Mommy, Daddy, bakit andito ang katulong na ‘yan?” irap ni Vanessa.

“Huwag mong tawaging katulong ang kapatid mo… o dapat kong sabihin, ang tunay na may-ari ng buhay na ninakaw mo,” galit na sabi ni Don Ricardo.

“Ano?!” gulat ni Vanessa.

Inihagis ni Don Ricardo ang DNA Test sa mukha ni Vanessa.

“Hindi kita anak, Vanessa. Anak ka ng isang kriminal. Si Elena… siya ang dugo’t laman namin.”

Lumapit si Donya Marissa kay Elena. Hinawakan niya ang mukha nito at nakita ang butterfly birthmark.

“Anak ko…” hagulgol ng Donya. “Patawarin mo kami kung inalila ka namin sa sarili mong pamamahay.”

ANG PAGPAPALIT NG PWESTO

“Hindi totoo ‘yan!” sigaw ni Vanessa. “Ako ang anak! Ako ang mayaman! Siya, alila lang siya!”

“Guard!” sigaw ni Don Ricardo. “Palabasin ang babaeng ito. Wala siyang karapatan sa apelyido ko.”

“Dad! Mommy!” makaawa ni Vanessa habang hinihila ng guard.

“Wag mo akong tawaging Mommy,” sabi ni Donya Marissa. “Ang tunay na anak ko, handang magbigay ng dugo para sa akin. Ikaw, hinayaan mo akong mamatay.”

Kinaladkad si Vanessa palabas ng mansyon—pabalik sa kalsada kung saan siya tunay na nanggaling. Wala siyang naipon dahil sa luho, at wala siyang kaibigan dahil sa sama ng ugali.

Naiwan si Elena. Niyakap siya ng kanyang tunay na mga magulang.

“Elena,” sabi ni Don Ricardo. “Magbihis ka. Susuotin mo na ang gown. Ikaw ang magce-celebrate ngayong gabi. Welcome home, anak.”

Sa gabing iyon, ang dating taga-linis ng sahig ay kinilala bilang Sole Heiress ng Villafuerte Empire. Napatunayan nila na ang ginto, kahit balutin mo ng putik (tulad ng uniporme ng katulong), ay mananatiling ginto. At ang tanso, kahit balutin ng ginto (tulad ng gown ni Vanessa), ay kakalawangin at lalabas din ang tunay na kulay.