GUSTONG IPA-EUTHANIZE (PATAYIN) NG MAG-ASAWA ANG ALAGA NILANG ASO DAHIL BIGLA NITONG “SINAKMAL” AT KINALADKAD ANG KANILANG BABY PALABAS NG KWARTO. AKALA NILA AY NAGSESELOS ITO AT NA-“ULOL” NA. PERO NAG-IYAKAN SILA SA PAGSISISI NANG BALIKAN NILA ANG KWARTO PARA MAGLINIS

Sabado ng hapon. Payapang natutulog ang 6-months-old na si Baby Gio sa kanyang crib sa kwarto.
Sa sala, nagkakape ang mag-asawang Ricky at Sarah.

Biglang nakarinig sila ng malakas na kalabog at iyak ng bata.
WAAAAH! WAAAAH!

At narinig nila ang galit na tahol at ungol ng kanilang 3-years-old na Golden Retriever na si Max.

Dali-daling tumakbo ang mag-asawa papunta sa kwarto.

Pagbukas nila ng pinto, muntik nang himatayin si Sarah.

Nakita nila si Max. Kagat-kagat nito ang damit ni Baby Gio at pilit na hinihila ang bata sa sahig palabas ng pintuan! Umiiyak si Gio at may galos sa braso.

“MAX! BITAWAN MO SIYA!” sigaw ni Ricky.

Sinipa ni Ricky si Max sa tagiliran nang buong lakas.

AWOOO! daing ng aso. Binitawan ni Max ang bata at sumiksik sa sulok, nakababa ang tenga at nanginginig.

Agad na kinarga ni Sarah ang anak.
“Diyos ko! May galos! Sinakmal niya ang anak natin, Ricky! Nagseselos na siya!”

Galit na galit si Ricky. Kumuha siya ng walis at pinalo si Max.
“Walanghiyang aso ka! Pinakain ka namin tapos kakagatin mo ang anak ko?! Lumayas ka!”

Kinaladkad ni Ricky si Max palabas ng bahay at ikinulong sa cage sa likod.

Dinamayan ni Sarah si Gio hanggang sa tumahan ito. Nilinisan niya ang sugat na superficial lang naman.

Pero buo na ang desisyon ni Ricky.

“Sarah, bukas na bukas, dadalhin ko si Max sa Vet,” seryosong sabi ni Ricky, nanginginig sa galit.
“Ipapa-euthanize ko na siya. Delikado na siya. Na-ulol na yata. Baka sa susunod, mapatay na niya si Gio.”

Umiiyak na pumayag si Sarah.
“Oo… mas mahalaga ang anak natin. Kahit mahal ko si Max, hindi ko mapapatawad ang ginawa niya.”

Gabi na. Tahimik ang bahay. Rinig nila ang mahinang ungol ni Max sa labas, parang umiiyak.

Pumasok si Ricky sa kwarto kung saan nangyari ang insidente para ligpitin ang nagulong higaan at kunin ang mga gamit ni Gio. Lilipat muna sila ng kwarto dahil sa trauma.

Pagpasok ni Ricky, nakaamoy siya ng kakaiba.
“Bakit amoy… sunog na goma?” bulong ni Ricky.

Binuksan niya ang ilaw.

Lumapit siya sa crib ni Gio para kunin ang unan.

Doon siya nanlamig.

Sa likod ng crib, nakita niyang nangingitim ang pader. Ang saksakan ng electric fan ay tunaw na tunaw at nangingitim.

At ang mas nakakapangilabot:

May bahagi ng kurtina ang nasunog at nalaglag sa loob ng crib. Ang mismong unan kung saan nakahiga ang ulo ni Gio kanina ay sunog at butas na!

Mukhang nag-short circuit ang saksakan, nag-spark, at nasunog ang kurtina na bumagsak sa unan. Namatay lang ang apoy nang kusa dahil naubos na ang tela, pero nag-iwan ito ng bakas ng kamatayan.

Nanginig ang tuhod ni Ricky. Binitawan niya ang unan.

Narealize niya ang nangyari: Kung nandoon pa si Gio noong bumagsak ang nasusunog na kurtina, sunog ang mukha ng anak niya.

Kaya pala hinihila ni Max si Gio.
Kaya pala ito kumakahol.
Kaya pala nagka-galos ang bata—dahil sa panic ng aso na ilayo si Gio bago pa bumagsak ang apoy sa mukha nito.

“Diyos ko…” hagulgol ni Ricky.
“HINDI SIYA NANGAGAT… INILIGTAS NIYA ANG ANAK KO!”

“SARAH!!!” sigaw ni Ricky. “SARAH!!! MALI TAYO!!!”

Tumakbo si Sarah sa kwarto at ipinakita ni Ricky ang sunog na unan at tunaw na saksakan. Napahagulgol ang mag-asawa sa pagsisisi.

Ang asong sinipa nila…
ang asong pinalo nila…
at ang asong plano nilang ipapatay bukas…
ay siya palang bayani.

Tiniis nito ang sakit at galit ng amo, mailigtas lang ang baby.

Tumakbo si Ricky palabas ng bahay. Umuulan nang malakas.

Binuksan niya ang cage.

Naka-cower sa sulok si Max, takot na takot na mapalo ulit. Tinatakpan nito ang mukha gamit ang paws.

Lumuhod si Ricky sa putikan at niyakap ang basang aso nang mahigpit.

“Max! Sorry boy! Sorry!” iyak ni Ricky.
“Sorry kung sinaktan kita! Sorry kung hindi kami naniwala sa’yo! Ikaw ang nagligtas kay Gio! Good boy ka! You’re the best boy!”

Naramdaman ni Max ang pagmamahal ng amo. Kahit masakit ang katawan dahil sa palo, dahan-dahan niyang dinilaan ang luha sa pisngi ni Ricky at kumawag ang buntot. Walang galit sa puso ng aso, puro pagmamahal lang.

Dinala nila si Max sa loob. Pinatuyo, pinakain ng paborito nitong steak, at pinahigang katabi nila.

Mula noon, hindi na nila kailanman pinagdudahan si Max. Siya na ang official guardian ni Gio—ang bayaning hindi nakakapagsalita, pero handang ibuwis ang buhay para sa pamilya.