SA REUNION, WALANG TIGIL ANG PAGYAYABANG NG MGA KAIBIGAN TUNGKOL SA “HIGH-POSITION” NG MGA ASAWA NILA — PERO NANG DUMATING ANG MGA LALAKI, HALOS LUMUHOD SILA SA HARAP NG TAHIMIK NA BABAE DAHIL SIYA PALA ANG “BIG BOSS” NG KUMPANYA NILA

Si Karen ay dumating sa High School Reunion na nakasuot lang ng simpleng puting bestida at sandalyas. Wala siyang dalang mamahaling bag. Wala ring makintab na alahas.

Agad siyang nilapitan ng dati niyang mga kaklase na sina Sheila at Gretchen—ang mga bully noon na ngayon ay mga “Donya” na.

“Oh my gosh, Karen!” bati ni Sheila, sabay tingin sa kanya mula ulo hanggang paa. “Ikaw na ba ‘yan? You look so… simple. Parang hindi ka tumanda, pero parang hindi ka rin yumanan.”

Nagtawanan sila.

“Oo nga,” dagdag ni Gretchen habang pinapakita ang kanyang Louis Vuitton na bag. “Sayang ka, Karen. Valedictorian ka pa naman noon. Akala namin ikaw ang magiging pinaka-successful sa atin. Anyare?”

Ngumiti lang si Karen nang tipid. “Okay naman ako. Masaya naman ang buhay ko.”

Umupo sila sa round table. Nagsimula ang payabangan.

“Alam niyo girls,” kwento ni Sheila nang malakas. “Ang asawa kong si Mike, Senior Manager na sa Apex Global Corp. Kakabili lang niya sa akin ng diamond ring worth 500k. Tignan niyo oh!”

“Wow!” sigaw ni Gretchen. “Pero mas bongga ang asawa kong si Raldy. VP of Operations na siya sa same company, sa Apex Global. Kakapirma lang niya ng kontrata. Next month, sa Europe kami magbabakasyon. First Class lahat!”

Humarap sila kay Karen na tahimik lang na umiinom ng tubig.

“Ikaw Karen?” tanong ni Sheila na parang nang-iinsulto. “Anong trabaho ng asawa mo? O baka naman wala kang asawa kasi walang budget pang-kasal?”

“Wala akong asawa,” sagot ni Karen.

“Ay, kawawa naman,” sagot ni Gretchen. “Single at broke? Don’t worry, sagot na namin ang dinner mo tonight. Baka kasi hindi mo afford ang steak dito sa hotel.”

Pinagtripan nila si Karen sa loob ng isang oras. Kesyo losyang daw, walang narating, at sayang ang talino. Si Karen ay nakinig lang, tumatango, at hindi pumapatol.

Maya-maya, bumukas ang pinto ng function hall.

text-3

“Andyan na ang mga boys!” tili ni Sheila.

Pumasok sina Mike at Raldy. Naka-suit and tie sila, mukhang pagod galing sa trabaho pero mayabang ang lakad.

“Honey!” kaway ni Sheila kay Mike. “Dito! I want you to meet Karen, ‘yung classmate naming simple lang ang buhay.”

“Raldy!” tawag din ni Gretchen. “Come here! Ipagmayabang mo nga kay Karen kung magkano ang bonus mo!”

Naglakad ang dalawang lalaki papunta sa mesa. Nakangiti sila, handang ipakita ang kanilang “tagumpay” sa kawawang kaklase ng mga asawa nila.

Pero habang papalapit sila, nahagip ng mata ni Mike ang babaeng nakaupo sa gitna. Ang babaeng naka-simpleng puting bestida.

Huminto si Mike sa paglalakad. Nanigas siya.

“Pare, anong problema?” tanong ni Raldy. Tumingin din si Raldy sa direksyon na tinitignan ni Mike.

Namutla si Raldy. Ang kulay ng mukha niya ay parang naubusan ng dugo.

Ang babaeng ‘yun… kilalang-kilala nila.

Nakita nila ang babaeng ‘yun sa Town Hall Meeting kaninang umaga. Nakita nila ang babaeng ‘yun sa Forbes Magazine cover na naka-display sa lobby ng opisina nila.

“Huy! Anong tinutunganga niyo dyan?” irita na tanong ni Sheila. “Lapit na kayo!”

Nangangatog ang tuhod na lumapit si Mike at Raldy. Hindi kay Sheila o Gretchen, kundi kay Karen.

Yumuko si Mike nang halos 90 degrees. Ganun din si Raldy.

“G-Good evening po, Madam President,” nanginginig na bati ni Mike.

“M-Ma’am Karen… I mean, CEO Dela Torre,” nauutal na sabi ni Raldy. “A-anong ginagawa niyo po dito? K-kaklase niyo po ang asawa ko?”

Natahimik ang buong mesa. Nalaglag ang panga ni Sheila at Gretchen.

“President?” tanong ni Sheila. “Honey, anong pinagsasabi mo? Si Karen lang ‘yan! Walang trabaho ‘yan!”

“Tumahimik ka, Sheila!” pasigaw na bulong ni Mike sa asawa niya, pinapawisan nang malapot. “Siya si Ms. Karen Dela Torre! Ang may-ari ng Apex Global Corp! Siya ang may-ari ng kumpanyang pinagtatrabahuhan natin! Siya ang pumirma ng promotion ko!”

“Ano?!” sigaw ni Gretchen. “Siya ang Boss niyo?!”

Dahan-dahang uminom ng tubig si Karen. Ibinaba niya ang baso at tumingin sa dalawang lalaki.

“Good evening, Mike. Good evening, Raldy,” kalmadong bati ni Karen.

“Ma’am, sorry po!” sabi ni Raldy. “Hindi po namin alam na nandito kayo!”

Tumingin si Karen kay Sheila at Gretchen na ngayon ay parang gusto nang lamunin ng lupa sa hiya.

“Nagkukuwentuhan lang kami ng mga asawa niyo,” nakangiting sabi ni Karen. “Sabi kasi ni Sheila, Senior Manager ka daw, Mike. At sabi ni Gretchen, VP ka daw, Raldy. Mukhang malaki ang pasahod ko sa inyo ah? Afford niyo na ang LV at Diamond Ring.”

“O-opo Ma’am… sapat naman po,” yuko ni Mike.

“Good,” tumayo si Karen. “Kaya lang, napag-isipan ko kanina habang nakikinig ako sa yabang ng mga asawa niyo… parang hindi maganda sa image ng kumpanya ko ang may mga empleyado na masyadong materyoso at mapang-api sa kapwa.”

Nanlaki ang mata ng dalawang lalaki.

“M-Ma’am! Please! Huwag naman po!” makaawa ni Mike.

“Sheila!” sigaw ni Raldy sa asawa niya. “Mag-sorry ka kay Ma’am Karen! Bilis! Matatanggal ako sa trabaho dahil sa daldal mo!”

“K-Karen… sorry…” iyak ni Sheila. “Hindi ko sinasadya…”

“Sorry Karen… nagbibiro lang kami…” sabi rin ni Gretchen, nanginginig ang boses.

Kinuha ni Karen ang kanyang simpleng purse.

“Huwag kayong mag-alala,” sabi ni Karen. “Hindi ako magtatanggal ng tao dahil lang sa reunion. Professional ako.”

Nakahinga nang maluwag ang lahat.

“Pero,” dugtong ni Karen bago umalis. “Mike at Raldy, kanselado ang Performance Bonus niyo ngayong taon. At ‘yung Europe trip at bagong kotse? Kalimutan niyo na muna. I-donate ko na lang ‘yung pera sa charity, tutal sabi ng mga asawa niyo, ‘mayaman’ naman na kayo.”

Naglakad palabas si Karen nang taas-noo.

Naiwan sina Sheila at Gretchen na umiiyak habang sinisisi sila ng mga asawa nila. Narealize nila na ang tunay na mayaman ay hindi maingay, at ang tunay na kapangyarihan ay hindi kailangang ipangalandakan para maramdaman.