Narito ang kwento ng isang maling akala na nagdulot ng matinding pagsisisi, at ang pagkakadiskubre sa isang nakatagong bayani.

Alas-sais ng umaga nang dumating si Sir Lance, ang istriktong Operations Manager ng isang malaking BPO Company sa Ortigas. Kilala si Lance sa pagiging “Terror Boss.” Walang puwang sa kanya ang pagkakamali.

Pagpasok niya sa lobby, agad kumulo ang dugo niya.

Sa Security Desk, nakita niya si Mang Berting, 55-anyos na night shift guard. Nakasubsob ang mukha nito sa mesa, humihilik, at laway na laway na.

“WHAT IS THE MEANING OF THIS?!” sigaw ni Lance na umalingawngaw sa buong lobby.

Nagising si Mang Berting, gulat na gulat. Muntik pa itong mahulog sa upuan. Pula ang mga mata nito at halatang lutang.

“S-Sir Lance… Good morning po…” nauutal na bati ni Berting habang pinupunasan ang laway sa uniporme.

“Good morning?! Anong good morning sa natutulog sa trabaho?!” bulyaw ni Lance. “Binabayaran ka namin para magbantay, hindi para gawing kwarto ang opisina ko! Security risk ang ginagawa mo!”

“Sir, pasensya na po… napikit lang po ako saglit… sobrang pagod lang po…” paliwanag ni Berting, nanginginig ang boses.

“Pagod? Eh nakaupo ka lang naman magdamag!” putol ni Lance. “You are fired! Pack your things now! Ayoko ng tamad sa kumpanya ko!”

Walang nagawa si Mang Berting. Yumuko lang ito, kinuha ang kanyang baton at logbook, at malungkot na lumabas ng building. Wala siyang tinanggap na separation pay. Basta na lang siyang pinalayas na parang aso.

Pagkaalis ng guard, dumiretso si Lance sa kanyang opisina. Mainit pa rin ang ulo niya. Para masiguro na may ebidensya siya sa HR kung sakaling magreklamo si Berting, binuksan niya ang CCTV recordings ng nakaraang gabi.

“Tignan natin kung ilang oras kang tulog,” bulong ni Lance sa sarili habang ini-scan ang footage.

Pero habang pinapanood niya ang video, unti-unting nawala ang galit sa mukha ni Lance. Napalitan ito ng gulat. Pagkatapos, naging takot. At sa huli, matinding hiya.

Sa video, alas-dos ng madaling araw, nakita niyang biglang namatay-sindi ang mga ilaw sa Main Lobby.

Sa Camera 4 (Electrical Room), nakita ni Lance ang paglabas ng makapal na usok mula sa Main Breaker Panel. Nag-spark ito nang malakas! Isang live wire ang naputol at sumasayaw-sayaw, nagbabadyang sunugin ang mga cartons sa tabi.

Kitang-kita sa video ang pagtakbo ni Mang Berting papasok sa Electrical Room. Hindi ito nataranta. Sa halip na tumakbo palayo, kumuha ito ng toolbox sa Maintenance Room.

Page: SAY – Story Around You | Original story.

Doon nalaman ni Lance ang hindi niya alam tungkol sa kanyang empleyado. Si Mang Berting pala ay dating Master Electrician at Lineman sa Meralco bago ito nagretiro at nag-security guard.

Sa loob ng tatlong oras, mula 2:00 AM hanggang 5:00 AM, nakipagbuno si Mang Berting sa panganib.

Nakita ni Lance kung paano mano-manong inayos ni Berting ang high-voltage cable. Walang gloves na makapal, tanging experience at tapang lang ang baon. Kitang-kita ang pawis ni Berting. Ilang beses siyang muntik makuryente. Inilayo niya ang mga flammable materials. Gamit ang electrical tape at pliers, nagawa niyang i-bypass ang sirang linya para hindi sumabog ang transformer ng building.

Kung hindi ito inagapan ni Berting, sigurado, nasunog na ang buong gusali bago pa dumating ang umaga.

Pagpatak ng 5:30 AM, matapos masigurong ligtas na ang lahat at stable na ang kuryente, nakita ni Lance si Mang Berting na lumabas ng kwarto. Itim na itim ang kamay nito sa grasa at uling. Pagod na pagod.

Dahil sarado na ang canteen at hindi siya makalabas para bumili ng pagkain (bawal iwan ang post), uminom na lang ng tubig si Berting.

Pag-upo niya sa Security Desk ng 5:45 AM, doon na bumigay ang katawan niya. Sa sobrang exhaustion at gutom, nakatulog siya nang hindi sinasadya.

At eksaktong 6:00 AM, dumating si Lance para sibakin siya.

Napahawak si Lance sa kanyang bibig. Nanginginig ang kamay niya.

“Diyos ko… ano ang nagawa ko?” bulong ni Lance. “Iniligtas niya tayo… tapos tinanggal ko siya.”

Mabilis pa sa alas-kwatro na tumakbo si Lance palabas ng opisina. Hinabol niya si Mang Berting.

Naabutan niya ang matanda sa waiting shed, nakaupo, nakatunganga, at umiiyak habang hawak ang lumang bag.

“Mang Berting!” sigaw ni Lance.

Tumayo si Berting, takot na takot. “S-Sir? Aalis na po ako. Hinihintay ko lang po ang jeep…”

Biglang niyakap ni Lance si Mang Berting. Isang mahigpit na yakap.

Nagulat ang guard. Ang “Terror Boss” ay umiiyak sa balikat niya.

“Sorry, Mang Berting… Patawarin mo ako,” iyak ni Lance. “Napanood ko ang CCTV. Nakita ko ang ginawa mo. Ikaw ang nagligtas sa kumpanya. Kung wala ka, abo na ang building ngayon.”

“Ah… eh… trabaho lang po, Sir,” kamot-ulong sagot ni Berting. “Sayang naman po kasi kung masusunog, mawawalan ng trabaho ang marami. Sanay naman po ako sa kuryente, dati po akong lineman.”

“Hindi ka lang guard, Sir Berting. Bayani ka,” sabi ni Lance. “At hindi ka tanggal. Promoted ka!”

Simula sa araw na iyon, hindi na Security Guard si Mang Berting. Ginawa siyang Head of Maintenance and Safety Officer ng kumpanya, na may sweldong triple sa dati niyang sahod.

Naging leksyon kay Lance at sa buong kumpanya na huwag manghusga sa nakikita lang ng mata. Sa likod ng isang taong tulog sa trabaho, maaaring may kwento ng sakripisyo at kabayanihan na gising na gising magdamag para sa kapakanan ng iba. 
Ẩn bớt