KATAPOS LANG NIYANG MANGANAK NANG IHAGIS NG BIYENAN AT KABIT ANG DIVORCE PAPERS SA MUKHA NIYA — AKALA NILA PULUBI SIYA, PERO HINDI NILA ALAM NA SIYA ANG MAY-ARI NG OSPITAL NA KINALALAGYAN NILA!

Si Sofia ay isang simpleng babae na nagpakasal kay Jason dahil sa pag-ibig. Sa loob ng dalawang taon, tiniis ni Sofia ang pang-aapi ng kanyang biyenan na si Donya Elvira.

“Wala kang kwenta!” laging sigaw ni Elvira. “Palamunin! Hampaslupa! Sayang ang anak ko sa’yo. Wala kang maibibigay na yaman sa pamilya namin!”

Ang hindi alam ni Jason at Elvira, si Sofia ay nagpapanggap lang na mahirap. Siya ang hidden heiress ng Montemayor Group of Companies—isa sa pinakamayamang pamilya sa Asya. Gusto lang ni Sofia na siguraduhin kung mahal siya ni Jason nang totoo bago niya ibunyag ang yaman niya.

Pero nabigo siya.

Kapapanganak pa lang ni Sofia sa kanilang panganay sa isang Public Ward ng ospital (dahil ayaw magbayad ni Jason ng private room). Pagod na pagod siya, duguan pa, at yakap ang sanggol.

Biglang bumukas ang pinto.

Pumasok si Jason. Pero hindi siya nag-iisa. Kasama niya si Donya Elvira at isang babaeng mestiza na puno ng alahas—si Tiffany, ang ex-girlfriend ni Jason na mayaman.

“Jason?” mahinang tawag ni Sofia. “Tignan mo ang anak natin…”

Hindi tumingin si Jason sa bata. Yumuko lang ito.

Si Donya Elvira ang lumapit.

PAK!

Isang makapal na folder ang inihagis ni Elvira sa mukha ni Sofia.

“Ano ‘to?” tanong ni Sofia, naluluha.

“Annulment Papers at Separation Agreement,” mataray na sagot ni Tiffany, na kumapit sa braso ni Jason. “Pirmahan mo ‘yan. Layuan mo na si Jason. Kami na ang magpapakasal.”

“J-jason…?” humagulgol si Sofia. “Bakit? Kapapanganak ko lang! Anak mo ‘to!”

“Sorry, Sofia,” sagot ni Jason, hindi makatingin ng diretso. “Kailangan ko ng pera. Bagsak na ang negosyo namin. Si Tiffany lang ang makakapag-save sa amin. Mayaman siya. Ikaw? Wala kang ambag. Pabigat ka lang.”

Tumawa si Donya Elvira. “Narinig mo naman diba? Wala kaming mapapala sa’yo! Isa kang dukha! Kaya pirmahan mo na ‘yan at lumayas ka na kasama ng anak mo! Ayaw namin ng basurang dugo sa pamilya namin!”

Dinuro-duro ni Tiffany si Sofia. “Get lost, loser. This hospital bill? Ako pa ang magbabayad dahil wala kang pera. Nakakahiya ka.”

Pinunasan ni Sofia ang luha niya. Tinitigan niya ang tatlo. Ang sakit ay napalitan ng galit.

“Sigurado kayo?” tanong ni Sofia, biglang naging malamig at seryoso ang boses. “Kapag pinirmahan ko ‘to, wala na kayong babalikan.”

“Asa naman kami!” tawa ni Elvira. “Pirmahan mo na!”

Pinirmahan ni Sofia ang papel.

“Good,” sabi ni Tiffany. “Now, get out.”

Akmang aalis na sana sila nang biglang bumukas ang pinto ng ward.

Pumasok ang sampung lalaki na naka-suit. At sa gitna nila ay ang Hospital Director at ang Chief of Staff.

Nagulat sina Elvira. “O, Director! Nandito po kayo? I am Donya Elvira. Kilala niyo po ako?”

Nilampasan lang ng Director si Elvira.

Dumiretso ang mga doktor at mga bodyguard kay Sofia.

Sabay-sabay silang YUMUKO (bow) ng 90 degrees sa harap ng babaeng nakahiga sa kama.

“Good afternoon, Chairman Sofia,” bati ng Director nang may mataas na respeto. “Pasensya na po kung sa public ward kayo dinala. Hindi po namin alam na nandito kayo. Handa na po ang Presidential Suite at ang helicopter para ilipat kayo.”

Nalaglag ang panga ni Jason. Nanlaki ang mata ni Tiffany. Muntik nang mahimatay si Donya Elvira.

“C-chairman…?” nauutal na tanong ni Jason.

Dahan-dahang tumayo si Sofia. Inabot ng bodyguard ang isang mamahaling silk robe at isinuot sa kanya.

“Director,” sabi ni Sofia. “Pakisabi sa mga taong ito kung sino ako.”

“Yes, Ma’am,” hinarap ng Director ang tatlo. “Siya si Ms. Sofia Montemayor. Ang may-ari ng ospital na ito, at ang CEO ng Montemayor Empire na nagmamay-ari ng kumpanya kung saan kayo nagtatrabaho, Mr. Jason.”

Parang binagsakan ng langit at lupa si Jason. Ang “dukhang” asawa niya ay ang boss ng boss ng boss niya.

“Sofia!” biglang lumapit si Jason, akmang hahawakan si Sofia. “Hon! Nagbibiro lang ako kanina! Mahal kita! Para sa anak natin ‘to!”

“Don’t touch me,” utos ni Sofia.

Hinarang ng mga guard si Jason.

Lumapit si Sofia kay Donya Elvira at Tiffany na nanginginig sa takot.

“Sabi niyo kanina, wala akong ambag? Sabi niyo, pabigat ako?” ngisi ni Sofia. “Donya Elvira, ang mansyon na tinitirhan niyo? Nakasanla ‘yun sa bangko ko. At ikaw Tiffany, ang daddy mo ay may utang na 100 Million sa kumpanya ko.”

Kinuha ni Sofia ang Annulment Paper na pinirmahan niya.

“Salamat sa papel na ‘to. Malaya na ako sa inyo. Pero kayo? Simula ngayon, impyerno na ang buhay niyo.”

“Director,” utos ni Sofia. “Blacklist these three people from all my hospitals. At tawagan ang bangko, i-foreclose ang bahay ni Elvira ngayon din. At Jason… you’re fired.”

“Sofia! Parang awa mo na!” lumuhod si Donya Elvira. “Huwag mong kunin ang bahay namin!”

“Hon! Patawad! Wag mo akong tanggalin sa trabaho!” iyak ni Jason.

Hindi sila pinakinggan ni Sofia.

“Guards,” utos ni Sofia habang karga ang anak niya palabas ng pinto. “Ilabas ang mga basurang ‘to. Nakakasira sila ng hangin sa ospital ko.”

Kinaladkad ng security palabas sina Jason, Elvira, at Tiffany. Iniwan sila sa kalsada, umiiyak at nagsisisi, habang si Sofia ay sumakay sa helicopter pabalik sa kanyang tunay na mundo—isang mundo kung saan siya ang Reyna at wala nang makakaapi sa kanya.