NAGKUNWARING NA-STROKE AT WALANG MALAY ANG BILYONARYO PARA SUBUKAN ANG KANYANG MGA EMPLEYADO — INAKALA NIYANG PAGNANAKAWAN SIYA, PERO TUMULO ANG LUHA NIYA NANG MAKITA ANG GINAWA NG KANYANG BAGONG KATULONG SA KALAGITNAAN NG GABI

ANG PAGSUBOK NG MATANDA

Si Don Eduardo, 70 anyos, ay nagmamay-ari ng malawak na hacienda at chain of hotels. Sa kabila ng yaman, siya ay malungkot. Wala na siyang asawa at anak. Napapaligiran siya ng mga taong puro “Yes, Sir” at “Opo, Sir,” pero ramdam niya na pera lang ang habol ng mga ito.

Isang araw, nakaramdam siya ng hilo. Naisip niyang ito na ang pagkakataon para malaman kung sino ang totoo sa kanya.

Kinausap niya ang kanyang Private Doctor na si Dr. Santos.

“Doc, ipapalabas nating na-coma ako dahil sa stroke,” utos ni Don Eduardo. “Walang nakakaalam na gising ako bukod sa’yo. Gusto kong makita kung anong gagawin nila kapag akala nilang wala na akong silbi.”

Dinala si Don Eduardo sa kanyang kwarto sa mansyon. Nakahiga siya, nakapikit, at may mga nakakabit na dextrose at monitor.

ANG MGA BUWUITRE

Unang pumasok si Gary, ang kanyang Personal Assistant na sampung taon nang naninilbihan. Kasama nito si Nurse Betty, ang private nurse na malaki ang sweldo.

Akala ni Don Eduardo, mag-aalala sila.

“Hay salamat,” buntong-hininga ni Gary habang kumukuha ng mamahaling alak mula sa cabinet ng matanda. “Sa wakas, tumahimik din ang matandang hukluban.”

“Oo nga eh,” tawa ni Nurse Betty. “Ang sungit-sungit! Buti na lang tulog. Makakapag-cellphone na ako buong magdamag.”

“Betty,” bulong ni Gary. “Kunin mo yung singsing sa daliri niya. Ibentan natin. Hindi naman niya malalaman. Patay na halos ‘yan eh.”

Naramdaman ni Don Eduardo na hinablot ni Betty ang gintong singsing sa daliri niya nang marahas. Gustong dumilat ni Eduardo at sumigaw sa galit, pero pinigilan niya ang sarili. Maghintay kayo, isip niya.

Umalis ang dalawa para mag-party sa sala, iniwan si Don Eduardo na uhaw, hindi komportable ang unan, at nilalamig dahil tinodo nila ang aircon bago lumabas.

ANG ANGHEL SA DILIM

Alas-dos ng madaling araw.

Nanginginig na sa ginaw si Don Eduardo. Tuyo na ang lalamunan niya.

Bumukas ang pinto nang dahan-dahan.

Pumasok si Clara. Siya ang pinakabagong katulong. Isang buwan pa lang ito. Mahirap lang siya, galing probinsya, at madalas sigawan ni Gary.

Lumapit si Clara sa kama.

Kinabahan si Eduardo. Ano naman ang kukunin ng babaeng ito? Wallet ko? Relo ko?

Pero naramdaman niya ang isang mainit na kamay na humaplos sa noo niya.

“Sir Eduardo…” bulong ni Clara. “Ang lamig niyo po… bakit tinodo ang aircon?”

Trade it on any Solana exchange! Click here!

Pinatay ni Clara ang aircon. Kumuha ito ng planggana ng maligamgam na tubig at bimpo. Dahan-dahan, pinunasan niya ang mukha at braso ng matanda.

“Pasensya na po Sir ha, wala po kasi si Nurse Betty,” kausap ni Clara sa “tulog” na amo. “Lilinisin ko lang po kayo para presko ang pakiramdam niyo.”

Pagkatapos punasan, napansin ni Clara ang tuyong labi ng matanda. Kumuha siya ng bulak na binasa ng tubig at dahan-dahang pinatakan ang bibig ni Eduardo.

Nakahinga nang maluwag si Eduardo. Salamat…

Pero hindi pa natapos doon.

Lumuhod si Clara sa gilid ng kama. Hinawakan niya ang kamay ni Don Eduardo at ipinatong sa kanyang noo.

Narinig ni Eduardo ang hikbi ng katulong.

“Lord…” dasal ni Clara habang umiiyak. “Kayo na po ang bahala kay Sir Eduardo. Huwag niyo po muna siyang kunin. Napakabuti po niyang tao. Siya po ang nagbigay sa akin ng trabaho para mapagamot ko ang nanay ko.”

“Kung kailangan niyo po ng kapalit… bawasan niyo na lang po ang buhay ko, idagdag niyo sa kanya. Wala po siyang pamilya dito, Lord. Ako na lang po ang magbabantay sa kanya.”

Nanikip ang dibdib ni Don Eduardo. Sa tanang buhay niya, walang nagdasal nang ganoon para sa kanya. Ang babaeng ito, na bago pa lang at maliit ang sweldo, ay handang ibigay ang buhay niya para sa amo niyang akala niya ay mamamatay na.

Inayos ni Clara ang kumot ng matanda, hinalikan ang kamay nito, at naupo sa sahig sa tabi ng kama para magbantay.

ANG PAGGISING NG LEON

Kinabukasan, pumasok ulit sina Gary at Nurse Betty kasama ang abogado ni Don Eduardo. Magpapapirma daw sana sila ng Power of Attorney gamit ang thumbmark ng “tulog” na bilyonaryo para makuha ang pera nito.

“Clara! Alis dyan!” sigaw ni Gary nang makita ang katulong sa sahig. “Amoy pawis ka! Nakakadiri ka!”

“Sir, binantayan ko lang po si Sir Eduardo…”

“Bantay? Baka nagnanakaw ka!” bintang ni Nurse Betty. “Check niyo nga ang bulsa niyan!”

Habang dinuduro nila si Clara, biglang nagsalita ang isang malalim na boses.

“Huwag niyo siyang galawin.“

Natigilan ang lahat.

Dahan-dahang bumangon si Don Eduardo. Tinanggal niya ang dextrose sa kamay niya. Umupo siya sa kama nang tuwid at tinitigan sina Gary at Betty nang matalim.

“S-Sir?!” namutla si Gary. “G-Gising na po kayo! Miracle! Salamat sa Diyos!”

“Huwag mong gamitin ang pangalan ng Diyos, Gary,” sigaw ni Eduardo. “Dahil kagabi, narinig ko kung sino ang totoong demonyo sa kwartong ito!”

“Narinig ko ang plano niyong nakawin ang singsing ko! Narinig ko ang tawanan niyo habang nilalamig ako! At ikaw Betty, nasaan ang nurse license mo? Wala kang kwenta!”

Lumapit si Eduardo kay Gary.

“Sampung taon kitang pinagkatiwalaan. Pero sa isang gabi, nalaman ko na ahas ka pala.”

“S-Sir… sorry po… nagbibiro lang kami…”

“Guard!” sigaw ni Eduardo. “Ipakulong ang dalawang ito sa kasong Attempted Theft at Negligence. Ngayon din!”

Kinaladkad ng mga guard sina Gary at Betty habang nagmamakaawa.

ANG GANTIMPALA

Naiwan si Clara sa sulok, nanginginig sa takot. Akala niya pati siya ay papagalitan.

Lumapit si Don Eduardo kay Clara.

Yumuko si Clara. “Sir… sorry po kung nakatulog ako sa sahig…”

Hinawakan ni Eduardo ang balikat ni Clara.

“Clara,” malambing na sabi ng matanda. “Bakit ka nag-sorry? Ikaw ang nagpainom sa akin noong uhaw na ako. Ikaw ang nagkumot sa akin noong nilalamig ako. At ikaw lang… ikaw lang ang nagdasal para sa buhay ko.”

“Sir…” naiyak si Clara.

“Dahil wala akong anak,” sabi ni Eduardo. “At dahil pinatunayan mo na busilak ang puso mo…”

Humarap si Eduardo sa abogado na kanina pa nakatayo.

“Attorney, baguhin ang Last Will and Testament ko ngayon din.”

“Po?” gulat ng abogado.

“Ilagay mo ang pangalan ni Clara De Jesus bilang Sole Heiress (nag-iisang tagapagmana) ng lahat ng ari-arian ko. At simula ngayon, itataas ko ang sweldo niya. Hindi na siya katulong. Siya na ang magiging Personal Companion at Anak-anakan ko.”

Nalaglag ang panga ni Clara. “Sir… sobra po ‘yan… hindi ko po matatanggap…”

“Tanggapin mo,” ngiti ni Eduardo habang pinapahid ang luha ng dalaga. “Dahil nahanap ko na ang yaman na hindi nabibili ng pera—ang tunay na malasakit.”

Mula noon, hindi na naging malungkot si Don Eduardo. Nagkaroon siya ng pamilya sa katauhan ni Clara, ang katulong na nagligtas sa kanyang puso noong gabing akala niya ay nag-iisa na lang siya.

WAKAS