Kampante si Gary. Ang paalam niya sa asawa niyang si Sheila ay may “Seminar” siya sa Tagaytay ng tatlong araw. Ang totoo, nasa kabilang kanto lang siya ng siyudad, nag-check in sa Hotel Amor kasama ang kanyang sekretarya at kabit na si Trixie.

“Babe, sure ka ba na safe dito?” tanong ni Trixie habang nagpapaganda sa salamin ng Deluxe Suite.

“Oo naman!” pagyayabang ni Gary habang tinatanggal ang kanyang sapatos. “Ako ang bahala. Matalino ako, hindi ako mahuhuli ni Sheila. Busy ‘yun sa pag-aalaga ng bata.”

Nag-order si Gary ng mamahaling Room Service. Steak, wine, at dessert. Gusto niyang i-impress si Trixie.

“Hello? Room service? Yes, pa-deliver sa Room 402. Yung pinakamahal na wine niyo ha. Bilisan niyo,” utos ni Gary sa telepono na parang don.

Makalipas ang beinte minutos, may kumatok sa pinto.

KNOCK! KNOCK!

“Room Service!” boses ng isang babae.

“Ayan na, babe!” excited na sabi ni Gary. Naka-robe lang siya. “Buksan ko lang.”

Pumunta si Gary sa pinto. Sisilip sana siya sa peephole, pero dahil sa sobrang kumpiyansa, binuksan niya agad ang pinto nang maluwag.

“Good evening, Si—”

Natigilan ang babaeng may tulak ng food trolley.

Natigilan si Gary.

Tumigil ang ikot ng mundo.

Ang nasa pinto, naka-uniporme ng Housekeeping Supervisor, may hawak na listahan, at nakataas ang kilay… ay si Mommy Rose.

Ang nanay ni Sheila. Ang biyenan niya.

Nakalimutan ni Gary na na-promote pala ang biyenan niya bilang Head of Housekeeping sa hotel na iyon noong nakaraang buwan lang.

Namutla si Gary. Mula sa pagiging mapula dahil sa excitement, naging kulay abo siya. Nanlamig ang kanyang toot.

“M-Mommy…” pabulong na sabi ni Gary.

Dahan-dahang ibinaba ni Mommy Rose ang listahan. Ang tingin niya kay Gary ay parang laser na tumatagos sa kaluluwa.

“Gary?” kalmadong tanong ni Mommy Rose. “Ang alam ko nasa Tagaytay ka. Bakit nasa Jurisdiction ko ang seminar mo?”

Biglang sumigaw si Trixie mula sa banyo. “Babe! Andyan na ba ang steak? Gutom na ako!”

Lumabas si Trixie na naka-towel lang.

Nakita ni Trixie si Gary na nakatulala. Nakita niya si Mommy Rose sa pinto.

“Sino ‘yan, babe? Yung labandera?” mataray na tanong ni Trixie.

Doon na sumabog ang bulkan.

Tumingin si Gary sa bintana. Nasa 4th Floor sila. Kung tatalon siya, siguro bali lang ang aabutin niya, hindi patay. Pinag-isipan niya talagang tumalon. Mas gugustuhin pa niyang harapin ang semento kaysa sa galit ng biyenan niya.

“L-labandera?!” ulit ni Mommy Rose.

Pumasok si Mommy Rose sa kwarto. Hindi siya sumigaw. Ibinagsak niya ang master key card sa mesa.

“Gary,” sabi ng biyenan. “Huwag kang tatalon sa bintana. Sayang ang insurance, hindi macocover ang stupidity.”

Kinuha ni Mommy Rose ang radyo niya sa bewang.

“Security, proceed to Room 402. May dalawang unregistered pests dito. Paki-escort palabas. Ngayon na.”

“M-Mommy, explain ko lang po—” lumuhod si Gary, halos humalik sa sapatos ng biyenan.

“Wag mo akong ma-Mommy-Mommy! At ikaw babae,” turo kay Trixie. “Magbihis ka. Ang cheap ng tela ng tuwalya namin para isuot ng cheap na katulad mo.”

Habang nagbibihis nang nanginginig ang dalawa, kinuha ni Mommy Rose ang cellphone niya.

Video Call kay Sheila.

“Hello, Ma?” sagot ni Sheila sa kabilang linya, may karga pang baby.

“Anak,” ngiti ni Mommy Rose sabay harap ng camera kay Gary na umiiyak sa sulok. “Tignan mo kung sino ang nahuli kong ‘nagse-seminar’ dito. Kasama ang assistant niya.”

Nanlaki ang mata ni Sheila sa screen. “Gary?! Walanghiya ka!”

Pagkatapos ng tawag, hinarap ni Mommy Rose si Gary.

“Yung bill ng Room Service, i-cha-charge ko sa card mo. Yung Early Checkout Fee, charge din sa’yo. At yung annulment niyo ng anak ko? Ikaw din ang magbabayad.”

Dumating ang security. Kinaladkad palabas si Gary at Trixie habang pinagtitinginan ng ibang guests sa hallway.

Si Mommy Rose, naiwan sa kwarto. Kinuha niya ang wine na in-order ni Gary. Binuksan niya ito, nagsalin sa baso, at uminom nang mapayapa.

“Hmm. Masarap nga,” bulong niya. “Lasang hustisya.”